غرّه كذا غُرُوراً : گويى كه او را مغرور كرد و وجود او را غرور فرا گرفته و پيچيده است ، در آيات : ( ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ - 6 / انفطار ) « 1 » ( لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ - 196 / آل عمران ) « 2 » ( وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً - 64 / اسراء ) « 3 » ( بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلَّا غُرُوراً - 40 / فاطر ) « 4 » ( يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً - 112 / انعام ) ( وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ - 185 / آل عمران ) « 5 » ( وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا - 35 / جاثيه ) وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ - 33 / لقمان ) ( ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً - 12 / احزاب ) 6 غَرُور : هر چيزى از مال و جاه و شهوت و شيطان كه انسان را فريب دهد و مغرور كند و - غرور - در اين آيه به شيطان تفسير شده است زيرا گفته شده : « الدّنيا تغرّ و تضرّ و تمرّ » ( دنيا فريفته مىكند زيان مىزند و در مىگذرد ) . غَرَر : به معنى خطر است ، از - غرّ - كه در حديثى از فروختن غرر نهى شده

--> ( 1 ) خطاب به انسان است پس از اشاره به حوادث سهمگين آستانهء قيامت مىگويد : اى انسان چه چيزى تو را به پروردگار كريم و ارجمندت مغرور كرده است ، همان خدايى كه تو را آفريده و موزون و متناسب آفريد . ( 2 ) رفت و آمد كفّار در شهرها نبايستى مرا تحت تأثير قرار دهد و ترا بفريبد آنان بهره‌اى ناچيز و اندك از زندگى دارند آنگاه جايگاهشان جهنّم است ( وَ بِئْسَ الْمِهادُ ) چه جايگاه بدى است . ( 3 ) شيطان جز به غرور و فريب وعده‌شان نمىدهد . ( 4 ) ديوان و ديو سيرتان در راه دشمنى با پيامبران سخن غرور آميز و ظاهر فريب به يكديگر القاء مىكنند . ( 5 ) زندگى دنيا چيزى نيست مگر متاع فريفتن و غرور . 6 - آنگاه كه در جنگ احزاب منافقين و كسانى كه در دلهاشان مرض و بيمارى بود مىگفتند خدا و پيامبرش جز غرور بما وعده‌اى ندادند .